1. در مفهوم ، ما باید بهبودی اقتصادی و پیشگیری و کنترل بیماری همه گیر را در همان سطح قرار دهیم.
در حال حاضر ، پیشگیری و کنترل همه گیر کار اصلی در همه مناطق است که شایسته تصدیق است. اما باید ببینیم که پیشگیری و کنترل همه گیر بیماری ممکن است یک "جنگ طولانی" باشد. اگر منتظر پایان این "جنگ طولانی" برای شروع اقتصاد باشیم ، ممکن است نشاط اقتصاد به شدت آسیب دیده باشد. بنابراین ، ضمن تمرکز بر پیشگیری و کنترل بیماری همه گیر ، دولتهای محلی باید تلاش های قابل توجهی را برای از سرگیری تولید انجام دهند.
2. ما باید این کار را به عنوان مهمترین کار انجام دهیم تا شرایطی فراهم شود که شرکت ها بتوانند به سر کار برگردند و تولید را در اسرع وقت از سر بگیرند.
اکنون اگرچه بسیاری از کشورها اقداماتی را برای حمایت از بنگاهها ، برای کاهش بار مالیاتی و تأمین وام برای شرکتها ارائه داده اند ، اینها فقط "انتقال خون" است. اگر بنگاه اقتصادی ساخت و ساز را شروع نكرده باشد ، جریان نقدی نداشته باشد ، به خودی خود "خون ایجاد نكند" ، پس این سیاستها مهم نیست كه چه تعداد باشد.
برای اینکه بنگاهها بتوانند سریع کار را شروع کنند ، باید تلاش بیشتری کنیم تا مشکلات ذکر شده در بالا حل شود ، مانند "اجازه نمی دهد" ، "جرات نمی کند" و "نمی توان". ابتدا با توجه به ویژگی های بنگاه اقتصادی و ترکیب کارمندان آن ، شرکت هایی که شرایط شروع کار را دارند ، مجاز به شروع سریع ساخت و ساز هستند. ما باید سرعت بیشتری در انتشار صنایع مهم و صنایع با شغل بیشتر داشته باشیم. ما نباید از پیشگیری از بیماری همه گیر به عنوان بهانه ای برای برش دادن تابلو استفاده کنیم. دوم ، بر اساس ممیزی ، ما باید "بیمه راه اندازی" را برای شرکتها فراهم کنیم تا در صورت یافتن بیماران آلوده در بین کارگران ، دولت هزینه های مربوط به ایزوله و درمان را بر عهده بگیرد. در حال حاضر ، احتمال ابتلا به بیماران آلوده در اکثر مکان ها بسیار اندک است ، و هزینه مورد انتظار دولت برای تحمل این بخش از هزینه بسیار زیاد نیست ، اما به طور موثر نگرانی های بنگاه ها را برطرف می کند و باعث می شود آنها جرات کنند تا شروع به کار کنند. کار سوم ، ما باید فعالانه تدارکات را باز کرده و "جریان مردم" را رها کنیم تا شرایط کافی برای شروع کار ساخت و سازها فراهم شود. دولتها در همه سطوح صریحاً ممنوعیت ورود پرسنل و کالاهای غیر محلی به دلیل پیشگیری و کنترل بیماری همه گیر هستند. مدیریت و کنترل افراد باید مبتنی بر تحرک ، سابقه تماس ، عملکرد سلامتی و سایر مدیریت سلسله مراتبی باشد. برای كسانی كه احتمال ابتلا به آنها كمتر است ، باید به شرط نظارت ، مجاز به مشاركت در اشتغال باشند. برای تدارکات باید کاملاً آزاد شود.
3. ما باید کمک های مالیاتی ، تأمین اجتماعی و سیاست های دیگر را برای کمک به بنگاهها برای غلبه بر مشکلات معرفی کنیم.
اکنون ، دولتها در سراسر جهان سیاست های بسیاری را صادر کرده اند ، اما بسیاری از آنها تأثیر کمی در کاهش دردسرهای بنگاهها دارند. به عنوان مثال ، برخی از مکانها برای سهولت در مشکلات اقتصادی خود ، بانکها را ملزم به ارائه وام به شرکتها می کنند. این سیاست خوب به نظر می رسد این در حالی است که بانکها با توجه به سود و ریسک خود ، فقط وامهایی را به آن بنگاهها ارائه می دهند که بتوانند وام و جریان نقدی بهتری را فراهم کنند ، در حالی که آن دسته از شرکتهایی که سخت ترین سرمایه را دارند و به بیشترین سرمایه نیاز دارند ، نمی توانند وام دریافت کنند. بنابراین ، چنین شرکت هایی نقش عملی بزرگی نخواهند داشت ، اما منجر به بروز مشکلات زیادی می شوند. در مقابل ، کاهش مالیات ، مزایای تأمین اجتماعی و اقدامات دیگر می تواند به شرکتها کمک کند تا به طور مؤثر هزینه ها را کاهش دهند ، به ویژه آن دسته از شرکتهایی که شغل بیشتری را جذب می کنند ، سود زیادی خواهند برد.
4- ما باید از اقتصاد دیجیتال استفاده خوبی داشته باشیم و به شرکتها کمک کنیم با وسایل دیجیتالی بتوانند با همه گیری روبرو شوند.
بزرگترین تأثیر این بیماری همه گیر بر تولید و زندگی ، تماس با مردم با افراد دشوارتر و پر مخاطره تر است و اقتصاد دیجیتال می تواند از این امر به طور مؤثر جلوگیری کند. بر این اساس ، دولت باید به مؤسسات کمک کند تا به طور فعال دیجیتالی را ارتقا دهند و از اینترنت صنعتی برای سازماندهی و هماهنگی تولید استفاده کنند. به این ترتیب ، شرکتها نه تنها می توانند مقاومت خود را ارتقا بخشند ، بهتر در برابر همه گیر فعلی مقاومت کنند بلکه سطح تولید و مدیریت طولانی مدت خود را نیز بهبود بخشند و پایه و اساس رشد با کیفیت بالا را در دوره پس از اپیدمی ایجاد کنند.